អ្នក​បឹងកក់​តវ៉ា​នៅ​មុខ​ធនាគារ​ពិភពលោក​និង​ទូត​អាមេរិក​ទាមទារ​ដំណោះស្រាយ​ដីធ្លី

ប្រភព៖ វិទ្យុអាស៊ីសេរី ថ្ងៃទី ១៥ ខែ​ កុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៦ ដោយ ទ្បេង ម់ាលី

ec831431-60ee-463f-b7d9-20fdf27c6009

អ្នក​បឹងកក់ ស្រែក​តវ៉ា គោះ​ចាន​ឆ្នាំង អង្រួន​ទ្វារ​របង និង​គប់​ពង​មាន់​ដាក់​ស្លាក​ឈ្មោះ​របស់​ធនាគារ​ពិភពលោក (World Bank) ទាមទារ​ដំណោះស្រាយ​ដីធ្លី នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​១៥ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Leng Maly

ស្ត្រី​អ្នក​បឹងកក់ ប្រមាណ ៣០​នាក់ តវ៉ា​នៅ​មុខ​ស្ថានទូត​សហរដ្ឋ​អាមេរិក និង​ស្ថាប័ន​ធនាគារ​ពិភពលោក (World Bank) ជា​ថ្មី​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​១៥ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៦ ដើម្បី​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ដំណោះស្រាយ​បន្ថែម​ទៀត ចំពោះ​បញ្ហា​ជម្លោះ​ដីធ្លី​រ៉ាំរ៉ៃ​របស់​ពួក​គាត់​នៅ​តំបន់​បឹងកក់ រាជធានី​ភ្នំពេញ។

អតីត​អ្នក​បឹងកក់ លោកស្រី ស៊ា ណារ៉េត មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​ដែល​ពួក​លោកស្រី​នាំ​គ្នា​មក​តវ៉ា​នៅ​មុខ​ស្ថាប័ន​ទាំង​ពីរ ព្រោះ​ស្ថាប័ន​ទាំង​ពីរ​នេះ​ជា​អ្នក​ផ្ដល់​លុយ​ជំនួយ​ដល់​រដ្ឋាភិបាល ដើម្បី​អភិវឌ្ឍ​នៅ​ទី​នោះ៖ «ព្រោះ​ធនាគារ​ពិភពលោក ជា​អ្នក​ផ្ដល់​ប្រាក់​កម្ចី​ទៅ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​យ៉ាង​ច្រើនម៉្លោះ​ហើយ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​មក​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ធ្វើ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ទៅ​រដ្ឋាភិបាល ឲ្យ​ដោះស្រាយ​នៅ​តំបន់​បឹងកក់​នេះ។ ខ្ញុំ​នៅ​តែ​បន្ត​រហូត​ទាល់​តែ​មាន​ដំណោះស្រាយ មិន​ឈប់​ទេ ព្រោះ​គាត់​រើសអើង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ណាស់ មក​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា មិន​ចេញ​ជួប​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា ទេ។ គាត់​សម្ងំ​សុខ ហើយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​យើង​ខ្ញុំ​ឈឺ​ចាប់​យ៉ាង​ខ្លាំង។ យើង​ធ្វើ​អី​ក៏​ហ៊ាន​ធ្វើ​ដែរ មិន​ខ្លាច​ជាប់​គុក​ជាប់​ច្រវាក់​ឡើយ»

ការ​តវ៉ា​របស់​អតីត​អ្នក​បឹងកក់ នៅ​ស្ថាប័ន​ទាំង​ពីរ​នេះ មិន​ទទួល​បាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​ណា​មួយ​ទេ ព្រោះ​ថ្ងៃ​ទី​១៥ កុម្ភៈ ជា​ថ្ងៃ​ឈប់​សម្រាក​របស់​មន្ត្រី​បម្រើ​ការងារ​នៅ​ក្នុង​ស្ថាប័ន​ទាំង​ពីរ​នេះ។

អ្នក​បឹងកក់ ស្រែក​តវ៉ា គោះ​ចាន​ឆ្នាំង អង្រួន​ទ្វារ​របង និង​គប់​ពង​មាន់​ដាក់​ស្លាក​ឈ្មោះ​របស់​ធនាគារ​ពិភពលោក។ កង​សន្តិសុខ​សាលា​រាជធានី​ភ្នំពេញ ដាក់​កម្លាំង​តាម​ឃ្លាំ​មើល​ការ​តវ៉ា​នេះ​រហូត​ដល់​ចប់ ប៉ុន្តែ​មិន​មាន​ការ​ប៉ះ​ទង្គិច​គ្នា​ទេ៕

ពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ផ្លូវ​ដែក​គ្មាន​ទំនុក​ចិត្ត​ចំពោះ​រដ្ឋាភិបាល​ដែល​ឲ្យ​រក្សា​ភាព​ស្ងៀមស្ងាត់

ប្រភព៖​​  វិទ្យុអាស៊ីសេរី, ថ្ងៃទី០៩ ខែ​០២​ ឆ្នាំ២០១៦, ដោយ ខែ សុណង

3fa44479-8fd4-4ef3-b279-b6aa23469530

ទិដ្ឋភាព​នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ផ្លូវ​រថភ្លើង​ក្នុង​សង្កាត់​បឹងកក់២ ខណ្ឌ​ទួលគោក រាជធានី​ភ្នំពេញ។ រូបថត​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៥

ក្រសួង​សាធារណការ និង​ដឹក​ជញ្ជូន បាន​អំពាវនាវ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​រស់នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ផ្លូវ​ដែក​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ រក្សា​ភាព​ស្ងៀមស្ងាត់ និង​បន្ត​ប្រកប​អាជីវកម្ម​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ជា​ធម្មតា ដើម្បី​ទុក​ឱកាស​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល ពិនិត្យ និង​ពិចារណា​រក​ដំណោះស្រាយ​ជុំវិញ​ផល​ប៉ះពាល់​ពី​គម្រោង​សាងសង់​ផ្លូវ​អាកាស​ល្បឿន​លឿន។ ការ​អំពាវនាវ​នេះ បន្ទាប់​ពី​ពលរដ្ឋ​ទៅ​ប្រមូល​ផ្ដុំ និង​ស្នើ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល រៀបចំ​វេទិកា​សាធារណៈ​មួយ ដើម្បី​ជជែក​គ្នា​ពី​គម្រោង​វិនិយោគ​សាងសង់​នេះ។

ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ផ្លូវ​ដែក បាន​ហៅ​ការ​អំពាវនាវ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​រក្សា​ភាព​ស្ងៀមស្ងាត់ គឺ​ជា​ការ​លួង​ចិត្ត​ពួក​គាត់ ដើម្បី​អនុវត្ត​គម្រោង​វិនិយោគ​សាងសង់​ផ្លូវ​អាកាស​ល្បឿន​លឿន។

ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​សហគមន៍​ផ្លូវ​រថភ្លើង​ភូមិ​២៣ ក្នុង​សង្កាត់​បឹងកក់២ ខណ្ឌ​ទួលគោក លោកស្រី នី សន្ដោស មាន​ប្រសាសន៍​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​ពុំ​មាន​ទំនុក​ចិត្ត​សោះ ពេល​អាជ្ញាធរ​ប្រាប់​ឲ្យ​ពួក​គាត់​រក្សា​ភាព​ស្ងៀមស្ងាត់ ក្នុង​គ្រា​ដែល​លេច​ឮ​ពី​គម្រោង​សាងសង់​ផ្លូវ​អាកាស ដែល​នឹង​ប៉ះពាល់​ផ្ទះ​សម្បែង​របស់​ពួក​គាត់«ការ​ពិត​យើង​មិន​ជឿជាក់​លើ​គាត់​ប៉ុន្មាន​ទេ ខ្លាច​គាត់​ថា​ឲ្យ​យើង​រក្សា​ស្ងប់ស្ងាត់​ទៅ ស្រាប់​តែ​គាត់​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្វើ​សកម្មភាព​អ្វី​មួយ យើង​ពិបាក​ទុក​ចិត្ត​មែន​ទែន។ កន្លង​មក ឲ្យ​យើង​រក្សា​ភាព​ស្ងប់ស្ងាត់ ចាប់​ផ្ដើម​សកម្មភាព​បណ្ដេញ​ទីណាត់ទីណែង យើង​អត់​មាន​ទំនុក​ចិត្ត​សោះ។ ខ្លាច​តែ​គាត់​ថា​ឲ្យ​យើង​នៅ​ស្ងៀមៗ​អ៊ីចឹង​ណា គាត់​មាន​ផែនការ​របស់​គាត់​ផ្សេង​ទៅ ភាគ​ច្រើន​ធ្លាប់​ឃើញ​តែ​អ៊ីចឹង​ដែរ។ យើង​រក​ទុក​ចិត្ត​គាត់​អត់​បាន»

ក្រសួង​សាធារណការ និង​ដឹក​ជញ្ជូន នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៩ កុម្ភៈ បាន​ចេញ​សេចក្ដី​ប្រកាស​ព័ត៌មាន​មួយ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​រស់នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ផ្លូវ​ដែក​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ រក្សា​ភាព​ស្ងៀមស្ងាត់ និង​បន្ត​ប្រកប​អាជីវកម្ម​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ជា​ធម្មតា ដើម្បី​ទុក​ឱកាស​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល ពិនិត្យ និង​ពិចារណា​រក​ដំណោះស្រាយ។ លិខិត​ដដែល​បញ្ជាក់​ថា គម្រោង​សាងសង់​ផ្លូវ​អាកាស​ល្បឿន​លឿន​នេះ កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​សិក្សា​នៅ​ឡើយ។ រដ្ឋាភិបាល​យល់​ថា គម្រោង​វិនិយោគ​លើ​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ គឺ​ជា​ជម្រើស​មួយ​ល្អ​ប្រសើរ​ក្នុង​ការ​សម្រេច​ចិត្ត ព្រោះ​នាំ​មក​ជូន​នូវ​ប្រព័ន្ធ​ដឹក​ជញ្ជូន​ក្នុង​ក្រុង​បាន​ល្អ កាត់​បន្ថយ​ការ​កក​ស្ទះ ផ្ដល់​ផល​ប៉ះពាល់​តិចតួច​លើ​បរិស្ថាន និង​សង្គម និង​ផ្ដល់​ប្រយោជន៍​ធំធេង​សម្រាប់​សេដ្ឋកិច្ច​ជាតិ។

រដ្ឋាភិបាល បាន​ឯកភាព​ដាក់​ជូន​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​វិនិយោគ​សាងសង់​ផ្លូវ​អាកាស​ល្បឿន​លឿន​ពី​ស្ថានីយ​ផ្លូវ​ដែក​រាជធានី​ភ្នំពេញ ឆ្ពោះ​ទៅ​អាកាសយានដ្ឋាន​អន្តរជាតិ​ភ្នំពេញ។ គម្រោង​នេះ នឹង​ត្រូវ​សាងសង់​លើ​ផ្លូវ​ដែក​ដែល​មាន​ស្រាប់។

ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​គម្រោង​នេះ សង្គម​ស៊ីវិល​ដែល​បាន​តាម​ដាន​រឿង​នេះ វាយ​តម្លៃ​ថា មាន​ពលរដ្ឋ​មិន​តិច​ជាង ២​ពាន់​គ្រួសារ អាច​នឹង​រង​ផល​ប៉ះពាល់។

នាយក​ប្រតិបត្តិ​នៃ​សមាគម​ធាង​ត្នោត លោក អ៊ី សារ៉ុម ថ្លែង​ថា ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​គួរ​តែ​ប្រញាប់​រៀបចំ​ឲ្យ​មាន​វេទិកា​សាធារណៈ​មួយ ដើម្បី​ជជែក​ពិភាក្សា​គ្នា​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់ ពី​ជំហរ​ទាំង​សង​ខាង ទើប​ឆាប់​មាន​ដំណោះស្រាយ​ល្អ«ក្រសួង​គួរ​តែ​អញ្ជើញ​សហគមន៍ ដើម្បី​ទៅ​ពិភាក្សា ហើយ​និង​បង្ហាញ​គាត់​ឲ្យ​បាន​ជាក់លាក់​ច្រើន​ជាង​ហ្នឹង ព្រោះ​ថា​កន្លង​មក គាត់​ច្រើន​តែ​ធ្វើ​ការ​ប្រមូល​ផ្ដុំ​នៅ​មុខ​ក្រសួង​ហ្នឹង បាន​ចេញ​មក​សន្យា​ម្ដង​ហើយ​ថា គាត់​នឹង​បើក​វេទិកា​សាធារណៈ។ តែ​ឥឡូវ​ក្រសួង​បាន​ចេញ​លិខិត​ហ្នឹង​ហាក់​ដូច​វា​ផ្ទុយ​នូវ​អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​និយាយ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​មុន។ ដូច្នេះ ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ភាព​ជាក់លាក់ ហើយ​ឲ្យ​មាន​ការ​ជឿជាក់​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ ក្រសួង​គួរ​តែ​កោះ​អញ្ជើញ​គាត់​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ពិភាក្សា ហើយ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​តាម​ដាន​ទាំងអស់​គ្នា ខណៈ​ដែល​ការ​សិក្សា​មាន​ដំណើរ​ល្អ​ទៅ​មុខ​អ៊ីចឹង និង​អញ្ជើញ​គាត់​ដើម្បី​ធ្វើ​វេទិកា​សាធារណៈ»

ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​សំណើ​នេះ ក្រសួង​សាធារណការ និង​ដឹក​ជញ្ជូន បាន​បញ្ជាក់​ដែរ​ថា នៅ​ពេល​ដែល​មាន​ការ​សម្រេច​ពី​រដ្ឋាភិបាល ក្នុង​ការ​ផ្ដល់​សិទ្ធិ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ណា​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ក្រុមហ៊ុន​ពីរ​ដែល​បាន​ស្នើសុំ​វិនិយោគ ក្រសួង​សាធារណការ នឹង​រៀបចំ​វេទិកា​នៅ​នឹង​កន្លែង និង​ធ្វើ​ការ​ដោះស្រាយ​ផល​ប៉ះពាល់​រួច​រាល់​ជា​មុន​សិន មុន​នឹង​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​គម្រោង​ដំណើរ​ការ​សាងសង់៕

សហគមន៍​ផ្លូវ​រថភ្លើង​រក​អន្តរាគមន៍​ពី​បរទេស​ទប់ស្កាត់​ការបណ្តេញចេញ​​

ប្រភព៖  VOD ដោយ៖​ ថោ ស៊ីណា​​ | ថ្ងៃចន្ទ ទី11 ឧសភា 2015,

សហគមន៍​ផ្លូវ​រថភ្លើង​ចំនួន៨ ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ រក​អន្តរាគមន៍​ពី​ស្ថានទូត​បរទេស​មួយ​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ការបណ្តេញ​ចេញ​ទាំង​បង្ខំ ក្រោម​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​ ។
​ការស្វែងរក​អន្តរាគមន៍​នេះ ដោយ​ពួកគេ​ធ្វើ​ស​ន្និសីទ​សារព័ត៌មាន​មុខ​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន​ប្រចាំ​កម្ពុជា ដើម្បី​ដាក់​លិខិត​ទៅ​ស្ថានទូត​នៅ​ថ្ងៃ​ទី១១ ខែឧសភា​នេះ ​។

​តំណាង​សហគមន៍​ទូល​សង្កែ​ពីរ លោក ឡុង ច័ន្ទ​ឌី អះអាងថា ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី មិន​ធ្វើ​តាម​ពាក្យ​សម្តី​របស់​ដែល​ខ្លួន​បាន​សន្យា​ជាមួយ​ប្រជា​សហគមន៍​ផ្លូវ​រថភ្លើង ដែល​ថា​នឹង​ផ្តល់​ព័ត៌មាន​លម្អិត​ពីរ​គម្រោង​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ពលរដ្ឋ ទាក់ទង​នឹង​គម្រោង​សាងសង់​ផ្លូវ​រថភ្លើង​នេះ​ទេ ​។ លោកថា លោក​ស្នើ​ឲ្យ​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន ជំរុញ​ឲ្យធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី​នៅ​ទីក្រុង​ម៉ា​និល​ប្រទេស​ហ្វីលីពីន ដាក់​សម្ពាធ​លើ ADB ប្រចាំ​កម្ពុជា​ផ្ដល់​ព័ត៌មាន​លម្អិត​ពី​គម្រោង​ផ្លូវ​ដែក ​ដែល​បាន​សន្យា​ជាច្រើន​ដង​ជាមួយ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ ។

​ប្រជា​សហគមន៍​ម្នាក់ទៀត គឺ​អ្នកស្រី នី សន្តោស ឲ្យដឹងថា អ្នកស្រី​ខ្លាច​ការអភិវឌ្ឍ​នេះ នឹង​ធ្វើឲ្យ​អនាគត​របស់​អ្នកស្រី និង​អនាគត​ពលរដ្ឋ​តាម​ដងផ្លូវ​រថភ្លើង​នេះ មាន​វាសនា​ដូច​អ្នក​បឹងកក់ និង​បុរី​កីឡា​ជាដើម​ ។

​មន្ត្រី​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន លោក ប៉ា​លែ​ន​ស្សា សន្យា​ជាមួយ​ពលរដ្ឋ​នៅ​មុខ​ស្ថានទូត​នោះ​ថា លោក​នឹង​ដាក់​លិខិត​របស់​ពលរដ្ឋ​ទៅ​ទី​ស្នាក់​កណ្តាល​របស់​ធនាគា​រ ADB បន្ទាប់ពី​ក្រុម​ការងារ​លោក បកប្រែ​លិខិត​នោះ​ពី​ភាសា​ខ្មែរ​ទៅ​ភាសា​អង់គ្លេស​រួចរាល់ ​។

​អ្នកគ្រប់គ្រង​បច្ចេកទេស​ស៊ើបអង្កេត​នៃ​អង្គការ​លីកាដូ លោក អំ សំអាត ថ្លែងថាពលរដ្ឋ​នៅ​ផ្លូវ​រថភ្លើង​នោះ​អស់ជំនឿលើ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា និង​ធនាគារ ADB​ ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា​ហើយ ទើប​ស្វែងរក​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី ADB នៅ​ក្រៅប្រទេស ។

តាម​សេចក្តីថ្លែងការណ៍​រួម​ ដែល​បានដាក់​ជួន​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន​នៅថ្ងៃនេះ អ្នក​តវ៉ា​បាន​ចោទ​ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ថា​ជា​ដើមហេតុ​មួយ​ក្នុងចំណោម​ដើមហេតុ​ជាច្រើន ដែល​បង្ក​ឲ្យមាន​ការអភិវឌ្ឍផ្លូវរ​ថ​ភ្លើង​នេះ ព្រោះ​ធនាគារ​នេះ​ជា​អ្នក​ធានា​ផ្តល់​ប្រាក់​កម្ចី​ដល់​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ ។ គម្រោង​ស្តារ​ផ្លូវ​រថភ្លើង​នេះ បង្កការភ័យខ្លាច​ដល់​ពលរដ្ឋ​ជាង ៣០០០​គ្រួសារ ៕​

ប្រជា​សហគមន៍ ផ្លូវ​រថភ្លើង​ប្រមូលផ្តុំ មុខ​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន ដើម្បី​សុំ​អន្តរាគមន៍​

ប្រភព៖ cen.com.kh ថ្ងៃទី 11 ឧសភា 2015 ដោយ៖ មុនីរាជ
ភ្នំពេញ: នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃទី​១១ ខែឧសភា នេះ ប្រជា​សហគមន៍​ផ្លូវ​រថភ្លើង ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ បាន នាំគ្នា​ទៅ​ប្រមូលផ្តុំនៅមុខ​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន ដើម្បី​ធ្វើ​សន្និសីទកាសែត ក្នុង​គោលបំណង​ដើម្បី​ស្នើសុំ​ឲ្យ​ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ប្រចាំ​នៅ​ហ្វីលីពីន ជួយ​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍ មកលើ​ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី​ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា ដើម្បី​ផ្តល់ព័ត៌មាន​លម្អិត ទាក់ទង​នឹង​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​ផ្លូវដែក ជូន​ប្រជា​សហគមន៍​ផ្លូវដែកនៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​។​

​យោងតាម​ សេចក្តីថ្លែងការណ៍​របស់ ប្រជា​សហគមន៍​ផ្លូវ​រថភ្លើង បាន​ឲ្យ​ដឹងថា ពួកគាត់​នៅតែ​រក្សា​ជំហរ ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​កិច្ចប្រជុំ ជា​ត្រីភាគី ដែលមាន​តំណាង​សហគមន៍ ចំនួន​៨​នាក់​តំណាង​ក្រុមហ៊ុន ថូ​ល​រ៉ូយ៉ាល់ ក្រុមហ៊ុន រ៉ូយ៉ាល់​គ្រុប ដែលមាន​សិទ្ធិអំណាច ពេញ លេញ​ក្នុងការ​ឆ្លើយតប​សំណួរ របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​ភាគី​តំណាង​ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍៍អាស៊ី ប្រចាំ​កម្ពុជា​។​

​ ប្រជាពលរដ្ឋ បាន​បញ្ជាក់ថា ប្រជា​សហគមន៍​ផ្លូវដែក បាន​ព្យា​យ​យាម ជាច្រើនលើក​ច្រើនសា ក្នុងការ​ទាមទារ​យក​ព័ត៌មាន​លម្អិត ស្តីពី​គម្រោង​ផ្លូវដែក​នៅ​កម្ពុជា ជាពិសេស​នៅក្នុង​តំបន់​រាជធានី​ភ្នំពេញ​។ ដោយហេតុ​ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ប្រចាំ​កម្ពុជា ព្យាយាម​ពន្យារពេល​រហូត​តាំងពី​លិខិតដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ បានដាក់​ទៅនៅ​ថ្ងៃទី​៤ ខែសីហា ឆ្នាំ​២០១៤ គឺ​នៅតែ​គ្មាន​ដំណោះស្រាយ​។​

​ ប្រជាពលរដ្ឋ បាន​ទទូច​ឲ្យ​ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ផ្តល់ព័ត៌មាន​លំអិត​ពី គម្រោង​នេះ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដោយហេតុថា ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ផ្តល់ប្រាក់​កម្ចី​ដល់ រាជរដ្ឋាភិបាល ប្រាកដ​ជាមាន​ព័ត៌មាន​លំអិត​ពី គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​ផ្លូវដែក​នៅ​កម្ពុជា​។ ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ អាស៊ី ជា​ស្ថាប័ន​អន្តរជាតិ ត្រូវមាន​តម្លាភាព និង​ស្មារតី​ទទួលខុសត្រូវ​ខ្ពស់ ចំពោះ​គ្រួសារ​ដដែល ទទួលរង​ផលប៉ះពាល់​ដោយផ្ទាល់ និង​ដោយ​ប្រយោល​ពីគម្រោង​គាំទ្រ​របស់ខ្លួន​៕ –

 

របាយការណ៍៖ ពលរដ្ឋ​រង​ផល​ប៉ះពាល់​ពី​គម្រោង​ស្ដារ​ផ្លូវ​ដែក​មាន​ជីវភាព​កាន់​តែ​ក្រ​លំបាក

ដោយ វណ្ណ វិចារ វិទ្យុអាស៊ីសេរី ថ្ងៃទី ០៨ កុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០១៤

ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី (ADB) បញ្ជាក់​ថា គម្រោង​ស្ដារ​ផ្លូវ​ដែក​នៅ​កម្ពុជា ធ្វើ​ឲ្យ​សហគមន៍​ដែល​រង​ផល​ប៉ះពាល់​កាន់​តែ​ក្រ​លំបាក។ របាយការណ៍​ចុង​ក្រោយ​របស់​គណៈកម្មការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​ឯករាជ្យ ដែល​សិក្សា​ពី​គម្រោង​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី ដែល​ចេញ​ផ្សាយ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​០៧ ខែ​កុម្ភៈ បង្ហាញ​ថា ពលរដ្ឋ​ដែល​រង​ផល​ប៉ះពាល់ បាន​បាត់​បង់​ដីធ្លី និង​ប្រាក់​ចំណូល បន្ទាប់​ពី​ពួក​គេ​ត្រូវ​បាន​បណ្ដេញ​ចេញ​ពី​លំនៅឋាន​នៅ​តាម​បណ្តោយ​ផ្លូវ​ ដែក។

ផ្លូវ​រថភ្លើង ៣០៥

១-មេសា-២០១៣៖ ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​លើ​ផ្លូវ​រថភ្លើង ក្បែរ​វត្ត​ទួលសង្កែ ក្នុង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ។

របាយការណ៍​របស់​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី ផ្សាយ​ថា ពលរដ្ឋ​ជាង ៣​ពាន់​គ្រួសារ ដែល​មាន​ដីធ្លី​នៅ​តាម​បណ្តោយ​ផ្លូវ​ដែក បាន​ទទួល​សំណង​មិន​សមរម្យ​តាម​តម្លៃ​ទីផ្សារ។ ហើយ​ពលរដ្ឋ​ជាង ១​ពាន់​គ្រួសារ​ផ្សេង​ទៀត ដែល​ត្រូវ​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​តំបន់​ផ្លូវ​ដែក មាន​ជីវភាព​កាន់​តែ​យ៉ាប់យ៉ឺន​ទៅ នៅ​ពេល​ដែល​ទៅ​រស់​នៅ​ទីតាំង​ថ្មី។

គម្រោង​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវភាព​រស់​នៅ​របស់​ពលរដ្ឋ​ដែល​ត្រូវ​ជម្លៀស​ ចេញ ជំពាក់​បំណុល​គេ​កាន់​តែ​ច្រើន បាត់​បង់​មុខ​របរ​ដែល​ធ្លាប់​ធ្វើ​ជាដើម។ របាយការណ៍​បាន​បន្ត​ថា គម្រោង​មួយ​នេះ​មាន​កំហុស​តាំង​ពី​ចាប់​ផ្ដើម​មក​ម្ល៉េះ តាំង​ការ​សិក្សា​គម្រោង រហូត​ដល់​សម្រេច​អនុវត្ត​គម្រោង។

គណៈកម្មការ​ឯករាជ្យ​ដែល​ចេញ​របាយការណ៍​នេះ បញ្ជាក់​ថា គម្រោង​នេះ​មាន​កំហុស​ឆ្គង​លើ​ផ្នែក​ជាច្រើន រួម​មាន កង្វះ​ការ​ចូល​រួម​ពី​ពលរដ្ឋ​រង​ផល​ប៉ះពាល់ កង្វះ​ច្បាប់​ផ្តល់​សំណង​សមរម្យ​ដល់​ពលរដ្ឋ ការ​ផ្តល់​សំណង​មិន​គិត​ពី​អតិផរណា និង​តម្លៃ​ទីផ្សារ​ជាក់ស្តែង មិន​មាន​ច្បាប់​សម្រាប់​រៀប​ចំ​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ​សម្រាប់​អ្នក​តាំង​ លំនៅឋាន​ថ្មី រួម​ទាំង​កង្វះ​យន្តការ សម្រាប់​ដោះស្រាយ​ពី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​រាស្ត្រ​ក្រីក្រ​ដែល​រង​ផល​ប៉ះពាល់។

គណៈកម្មការ​នេះ​ក៏​បាន​ផ្តល់​អនុសាសន៍​ឲ្យ​ភាគី​ពាក់ព័ន្ធ រួម​មាន​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី និង​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា ផ្តល់​សំណង​បន្ថែម​ទៀត​ដល់​គ្រួសារ​ដែល​រង​ផល​ប៉ះពាល់ ក្នុង​ទំហំ​ទឹក​ប្រាក់​ពី ៣ ទៅ ៤​លាន​ដុល្លារ​បន្ថែម​ទៀត។

ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​បញ្ហា​នេះ ប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​ផ្លូវ​ដែក​នៃ​ក្រសួង​សាធារណការ និង​ដឹក​ជញ្ជូន លោក លី បូរិន បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​កាសែត​ក្នុង​ស្រុក​ថា លោក​មិន​បាន​ដឹង​ថា ត្រូវ​បាន​ប្រាក់​ពី​ណា​យក​មក​សង​ពលរដ្ឋ​ទេ ហើយ​លោក​ចោទ​សួរ​ថា តើ​មាន​អ្នក​ណា​ជា​អ្នក​ឲ្យ​ខ្ចី​ប្រាក់​នោះ ដើម្បី​ផ្តល់​សំណង​ទៅ?

មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម​ធាងត្នោត លោក អី សារ៉ុម មាន​ប្រសាសន៍​ថា លោក​គាំទ្រ​នឹង​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​របស់​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី ដែល​បាន​លើក​ពី​កំហុស​ឆ្គង​ទាំង​នេះ​បង្ហាញ​ជា​សាធារណៈ។ លោក​បន្ត​ថា ភាគី​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំងអស់​មិន​ត្រូវ​គេចវេស ឬ​ចោទ​ប្រកាន់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​រួម​គ្នា​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា ការ​ជម្លៀស​ពលរដ្ឋ​ចេញ​ពី​លំនៅឋាន​ក្នុង​ហេតុផល​អភិវឌ្ឍន៍ ភាគ​ច្រើន​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​រឿង​អំពើ​ពុក​រលួយ និង​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស។

«សំឡេង»

ចំណែក​ឯ​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​បញ្ហា​សង្គម លោក កែម ឡី មាន​ប្រសាសន៍​ថា របាយការណ៍​នេះ​ជា​គំរូ​មួយ​សម្រាប់​គម្រោង​ដទៃ​ទៀត ដែល​បង្ហាញ​ថា ការ​អភិវឌ្ឍ​ដែល​មិន​បាន​ផ្តល់​សំណង​សមរម្យ​ដល់​ពលរដ្ឋ មិន​បាន​ទទួល​ជោគជ័យ​ទេ។ លោក​បន្ត​ថា លក្ខខណ្ឌ​នៃ​ការ​បណ្ដេញ​ពលរដ្ឋ​ចេញ​ពី​លំនៅឋាន មិន​បាន​គិត​អំពី​ដំណាក់​កាល​ទាំង​បី រួម​មាន ការ​តាំង​ទីលំនៅ​ថ្មី ការ​ប្រកប​មុខ​របរ​បណ្ដោះ​អាសន្ន និង​ការ​ប្រកប​មុខ​របរ​អចិន្ត្រៃយ៍​របស់​ពលរដ្ឋ​ឡើយ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា រដ្ឋាភិបាល​គួរ​ណាស់​តែ​យក​អនុសាសន៍​ទាំងអស់​របស់​សង្គម​ស៊ីវិល និង​ស្វែង​រក​ដំណោះស្រាយ​សម្រាប់​តម្រូវ​ការ​ពលរដ្ឋ ទើប​ទទួល​បាន​ការ​គាំទ្រ។

«សំឡេង»

គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​ផ្លូវ​ដែក​នៅ​កម្ពុជា មាន​ទំហំ​ទឹក​ប្រាក់​ចំនួន ១៤៣​លាន​ដុល្លារ ដែល​ចាប់​ផ្ដើម​សិក្សា និង​អនុវត្ត​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០៦។ គម្រោង​នេះ​មាន​វិសាលភាព​ស្ដារ​ប្រព័ន្ធ​ផ្លូវ​ដែក​ដែល​ចាស់​ទ្រុឌទ្រោម​នៅ​ ទូទាំង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ រដ្ឋាភិបាល​អូស្ត្រាលី បាន​សន្យា​នឹង​ផ្តល់​ជំនួយ​ចំនួន​ជាង ២១​លាន​ដុល្លារ​បន្ថែម សម្រាប់​អនុវត្ត​គម្រោង​ស្ដារ​ផ្លូវ​ដែក​នេះ។ កន្លង​ទៅ ពលរដ្ឋ​រាប់​រយ​គ្រួសារ​នៅ​ប៉ោយប៉ែត បាន​តវ៉ា​ចំពោះ​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​ផ្លូវ​ដែក​នេះ ដោយ​ទាមទារ​សំណង​សមរម្យ​តាម​តម្លៃ​ទីផ្សារ​ជាក់ស្តែង ប៉ុន្តែ​អាជ្ញាធរ​មិន​ទាន់​បាន​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នៅ​តាម​បណ្តោយ​ផ្លូវ​ដែក​នេះ ​បាន​ចប់​សព្វគ្រប់​នៅ​ឡើយ៕

ADB Railway Project Made ‘Major’ Mistakes

 By Zsombor Peter | February 8, 2014

The Asian Development Bank (ADB) made “major” mistakes in designing and carrying out a $143 million project to rehabilitate Cambodia’s dilapidated railway system, mistakes that helped drive hundreds of families deeper into poverty and debt, according to a new report for the bank released on Friday.

The final report of the ADBÕs independent compliance review panel, the result of a 17-month investigation, lays out a history of bad planning, faulty land measurements and missed opportunities and says the bank needs to rethink its entire approach to dealing with the local communities directly impacted by all of its projects.

The report, approved by the ADBÕs board of directors on January 31 in its first official admission of guilt, vindicates the many complaints and studies human rights groups say have been issues for years. The board, at the same time, adopted six of the panel’s recommendations and said it would come up with an action plan within 60 days to carry them out.

Some 3,000 families living along the tracks have lost parts of their land to make way for the project and another 1,000 have had to move to ill-equipped resettlement camps from Sihanoukville to Poipet.

“These people have suffered loss of property, livelihoods and income and as a result have borne a disproportionate cost and burden of the development efforts funded by ADB,” the report says.

Approved by the ADB in 2006, the project was envisioned to make Cambodia’s economy more competitive with its neighbors and bring down consumer prices by diverting some transport from road to rail. While the southern line between Phnom Penh and Sihanoukville is up and running, the longer northern line, which links Phnom Penh to Poipet and the Thai border, has no money to call on and is far from finished.

According to the new report, the seeds of the project’s troubles were planted from the start.

“The [review panel] found major design flaws in the original 2006 [resettlement plan],” the compliance review panel said.

“These included inadequate requirements for consultation with and participation of [affected households], a lack of provisions for inflation-indexed compensation, no provisions for replacement housing of minimum standard to improve the situation of poor and vulnerable resettled families, inadequate planning for the facilities required at resettlement sites, inadequate grievance redress mechanisms, and a weak program for capacity building for government entities involved in the project.”

The review panel makes a number of recommendations to bring the ongoing project into full compliance with the ADB safeguard policies the ADB broke, from improving the facilities at resettlement sites to spending another $3 million to $4 million on giving the families the additional compensation they deserve.

With regard to the latter, Ly Borin, director of the Ministry of Transport’s railway department, said he did not know where the money would come from.

“I don’t know,” he said. “Who would borrow that much money to pay it [out in compensation]?” he asked.

The board also approved a recommendation to “improve the functioning of the grievance redress mechanism, to be reflected in a time-bound and verifiable action plan.”

The report says the problems with the railway project were “particularly grievous” because it repeated many of the same mistakes the ADB made on a past project to improve Cambodia’s National Road 1, and that both projects were staffed by some of the same people who should have learned from the first experience.

After this, the panel says, the ADB needs a “mind shift” in the way it treats people evicted by its projects and to not handle their needs as “mere add-ons.”

“There is a need for an urgent, firm and clear message to ADB management that resettlement, environmental and public disclosure and consultation issues should be taken seriously and accorded the priority consideration they deserve,” the report says.

“The inclusion of vulnerable and affected populations as direct beneficiaries must be part of the DNA of ADB projects and be implanted in the very conceptual embryo of each such project.”

Besides its recommendations specific to the railway project, the panel says the ADB should assign more staff and find reliable, effective and independent monitors for all future projects where resettlement and environmental impacts are significant.

The investigators found that resettlement sites were far from the families’ jobs and that efforts to help them earn more money were late in coming. They found “considerable inaccuracies” in the measurement and inventory of the property families had to give up. The compensation scheme drawn up in 2006 was not changed when relocation sites were set up farther away than originally planned, nor adjusted for inflation when being paid out five or more years later.

The report says it all added up to evictees being forced to take on even more debt, often at exorbitant interest rates.

“While there are success stories of [affected households] making good or doing better, overall the resettlement left a substantial number of [them] worse off and impoverished,” it says.

The investigators visited four of the five resettlement sites and found “serious infrastructure problems” at each.

“The health center at [the] Phnom Penh site was in an appalling state with one bed, no medical doctor and a building badly in need of repair to serve its larger resettlement population,” the report says.

According to the panel, the ADB had taken note of the project’s shortcomings in its own regular mission reports, but did not get actively involved with the government and families until after the NGOs took their complaints to the ADB president in late 2010.
In its recommendations, the review panel says the best option would be a fresh cost study and audit to find out exactly how much additional compensation each family deserves. However, it dismissed the idea because an audit would take at least two years and the government was opposed to it anyway.

“These [affected households] need assistance as soon as possible and the delay is not justified,” the report says. “Besides, the [review panel’s] interviews with government officials clearly showed that the government does not favor a resettlement audit.”

The human rights groups that have been pressing the ADB to fix its mistakes and do more for the families for the past few years welcomed the report, but said the ADB should have taken responsibility long ago.

“It is an outrage that ADB failed to act all these years while people fell into a spiral of debt and poverty after the resettlement plans it approved turned out to be disastrous,” said David Pred, managing director of the NGO Inclusive Development International.

Inclusive Development and Equitable Cambodia filed the complaint that eventually triggered the investigation on behalf of 22 families living at the resettlement sites.

The NGO Sahmakum Teang Tnaut also did much of the work and research documenting the plight of the families over the years and bringing their problems to light.

Ee Sarom, Sahmakum’s program coordinator, said the ADB still had to prove it was now prepared to fix the mistakes it has finally admitted to.

“This is ADB’s opportunity to demonstrate to the Cambodian people whether it is here to alleviate poverty or to create it,” Mr. Sarom said.

The same rights groups have been urging the Australian government, which has pledged $21.5 million to the project, to do more for the families as well.

On Tuesday, the Australian Embassy put out a statement welcoming the coming ADB report and saying it would work with those responsible for implementing the recommendations. It did not admit any fault for the project’s mistakes and ignored a list of questions.

Officials at the ministries of Transport and Economics could not be reached for comment.

 

 

ADB STATEMENT ON STT REPORT ON RAILWAY

ADB Asian Development Bank,  June04, 2013

ADB STATEMENT

ON STT REPORT ON RAILWAY PROJECT

We appreciate the thoroughness of the report by Sahmakum Teang Tnaut (STT), which has explored the impacts of resettlement on the population relocated to the Trapeang Anhchanh site and acknowledges efforts made by the Royal Government of Cambodia and project partners to address issues.

Since the STT report was researched in July 2012, significant strides have been made to improve the resettlement process and restore incomes.

Unscrupulous loans are a matter of grave concern. ADB, the Royal Government of Cambodia and AusAID are speaking with microfinance organizations to help protect resettled families from predatory money lenders. AusAID has also engaged the Credit Union Foundation Australia to conduct 18 months long financial literacy training among affected households in all relocation sites.

Initial data from March 2013 involving 44 households in Trapeang Anhchanh shows the average resettled household debt has decreased to $875. Monthly average household income has increased to $373.67, while monthly debt repayments are $64.74 and monthly savings have grown to $39.09. The initial data was collected by the Credit Union Foundation Australia (CUFA) and corroborated by recent IRC/ADB data and will continue to get updated as part of monitoring efforts.

Since STT collected its data, ADB, the Royal Government of Cambodia, and the Australian Agency for International Development (AusAID) have implemented an Expanded Income Restoration Program (EIRP) and established Self-Help Groups to support affected households with training and start-up capital for livelihoods opportunities as they are resettled.

•In Phnom Penh, 63 affected households took out loans from the EIRP, borrowing a total of $28,250 to invest in income-generating activities such as buying motorbikes to work as moto-taxis, buying foodstuffs to expand businesses, or buying chickens to raise, among other activities.

•Maintaining food security at the resettlement sites is crucial tothe health and welfare of the relocated families. The EIRP also has a social safety net fund (SSNF) for emergencies. If there is a food crisis in the household, they can access SSNF. AusAID has also been facilitating health insurance so that sudden health crises will not result in depletion of savings or borrowing. In Phnom Penh, $3,730 has been disbursed to 70 families that have accessed the SSNF (an average of $53 per family, although a family may benefit more than once). All the SSNF funds have been used primarily to address health emergencies, including accidents, illness, and births. Of this, $1,375 has been used by 41 families to access low-cost health insurance.

We see these as positive steps toward resolving issues identified in the STT report, and will discuss with Government the recommendations contained within it.

Since STT collected their data in July 2012, ADB’s Office of Special Projects Facilitator has resolved 116 grievances involving issues of compensation and the rehabilitation of infrastructure at relocation sites during missions conducted between August and October 2012.

All resettlement processes provide learning experiences for the future. ADB and other development partners continue to work closely with the Royal Government of Cambodia to address outstanding issues and to make sure the improved provisions are incorporated into updated resettlement plans for those still to be relocated.

Cambodia railway project a disaster for relocated households: report

Radio Australia 05 June 2013

A report has found that a railway project in Cambodia has significantly impoverished hundreds of people who were forced to relocate outside the capital in late 2011.

4734970-3x2-700x467

143 Cambodian households have been moved to a relocation site at Trapeang Anhchanh, 20 kilometres away from Phnom Penh. (Credit: Audience submitted)

A report has found that a railway project in Cambodia has significantly impoverished hundreds of people who were forced to relocate outside the capital in late 2011.

STT, a local NGO, has released a report saying dozens of households relocated from Phnom Penh are much worse off, as a result of a badly designed resettlement process.

Around 1,000 households either have been or will be relocated nationwide by the $142 million dollar project, which is funded by the Asian Development Bank, AusAID, and the Cambodian Government.

Nora Lindstrom, STT’s program development manager, says 143 households have been moved to a relocation site at Trapeang Anhchanh, where they have received some assistance, including a small plot of land and some cash to compensate for the replacement cost of their former homes.

However, Ms Lindstrom says the relocation site is a long way from where residents used to work.

“20 kilometres away from the city centre from their previous livelihoods is very far for poor households, and so they simply can’t afford to travel back to their previous jobs,” she said.

“People have lost jobs, incomes have gone down for households, and those who’ve been able to maintain their jobs, the net income obviously is a lot lower.”

Ms Lindstrom says the key issue has been household debt.

“They’ve taken on that debt because they didn’t get enough compensation to rebuild their homes and their lives at the site – it’s often something like 7 per cent interest rates per month, which is absolutely massive, and they can’t afford it,” she said.

“So even if they had a job, all that money would simply go into repaying the debts. Now the other problem is there aren’t any jobs.”

STT has reported that in less than a year around half of the families have left the site.

The 68 families that have remained in Trapeang Anhchanh have been found to be far worse off than those who have left.

Those remaining are mostly women and children, who are the most vulnerable and therefore the least able to move back to the city.

They were also found to be much worse off than the 105 households who have not yet been moved from the railway tracks but who will, at some future point, be relocated.

On the other hand, Ms Lindstrom says the relocation process does have some positive elements: a plan to restore incomes, though delayed, now looks to be working; and the families that once lived illegally along the railway will eventually own their plot at the relocation site, provided they stay there for five years.

ADB country director Eric Sidgwick says significant strides have been made for the affected families since STT collected its data.

Mr Sidgwick says the average debt of most of the relocated families had dropped to $875 by March, and average monthly incomes were at nearly $375.

According to both AusAID and the ADB, the income restoration program has helped more than 60 families to set up small businesses, and a social fund has allowed some people to access cash loans to address food and health emergencies.

Both AusAID and the ADB say that families at the site will be taught financial literacy classes to help them manage their money better.

The two bodies have also said they would work with the government to ensure that lessons would be learned for future relocations.

Radio Australia was unable to reach the man responsible for railway relocation in the Cambodian Government.

AusAID and the ADB declined to be interviewed directly.

Media Statement: Resettled to Poverty

Sahmakum Teang Tnaut

Media Statement

Jun. 4, 2013

 

End of the Line, a new report by Sahmakum Teang Tnaut (STT), reveals Phnom Penh Households relocated as part of the ADB- and AusAID-funded railways rehabilitation project have been harmed. Using resettlement expert Michael Cernea’s theoretical framework, the report shows how Project partners failed to mitigate well-established risks associated with resettlement, to the detriment of the living standards of the people affected.  

Since September 2011, at least 143 Households have been relocated from along Phnom Penh’s railway tracks to Trapeang Anhchanh relocation site to make way for the rehabilitation of Cambodia’s railways. As part of their relocation package, each Household was provided a plot at the peri-urban site, as well as an individual amount of monetary compensation based on the Household’s previous structure along the railway tracks and its socio-economic profile.

STT’s new report – End of the Line – presents to date the most comprehensive assessment of socio-economic outcomes of resettlement under the Project. The original aim of the research was to survey relocated Households against Households remaining along the railway tracks, using Michael Cernea’s Impoverishment Risks and Reconstruction Model, which outlines eight key risks associated with resettlement: landlessness, joblessness, homelessness, marginalisation, increased morbidity, food insecurity, loss of access to community resources, and social disarticulation. However, it was soon discovered that a large amount of Households relocated to Trapeang Anhchanh were not living on the Project-sponsored site on a regular basis, and so a third group was added to the research.

Data presented in the report plainly shows that in the short run, Households relocated as part of the Project have been harmed. The group of 68 relocated Households residing in Trapeang Anhchanh resettlement site for at least four nights per week appears to have suffered resettlement-related harms in almost every category of risks identified in Cernea’s model. The 28 relocated Households whose coping strategy predominantly includes renting properties close to their previous homes, seem to have fared marginally better, ostensibly on account of opting not to live at the Project-sponsored site. By comparison, the living standards of the 91 Households still living along the railway tracks saw no marked change between 2011 and 2012.

“Our latest research shows that on each of eight well-known risks associated with resettlement, the Project failed to take the necessary mitigative actions, to the detriment of resettlement outcomes,” said Ee Sarom, Programmes Coordinator. “There is no question about it, Households affected by the railways rehabilitation in Phnom Penh have become impoverished and marginalised as a result.”

“Failed resettlement under the Project is particularly disappointing given that it was entirely predictable,” said Nora Lindstrom, Programme Development Manager and co-author of the report. “STT has been monitoring the railways rehabilitation project since before Phnom Penh Households were relocated; in our 2011 report Rehabilitation of Cambodia’s railways: Comparison of field data we highlighted widespread problems in compensation rates and recommended suspension of resettlement activities pending a review of resettlement plans and processes. Unfortunately, this was not taken on board.”

The findings of the report highlight a prominent need for prompt corrective action to be taken by the Royal Government of Cambodia together with the Asian Development Bank and AusAID. Specific recommendations are made to this effect, the most prominent of which include debt relief and development of income-generating opportunities, as part of a comprehensive corrective action plan developed together with the Affected Households.

“The ADB’s Involuntary Resettlement Policy demands that the living standards of Households affected by the Project are brought back to pre-relocation levels,” said Sok Lida, Research Project Manager and lead researcher. “We know that the institutions involved in the Project have to date taken some measures to address the situation at Trapeang Anhchanh, but a comprehensive action plan to address the resettlement failure is lacking.”

As the Project’s partners prepare to relocate a further 105 Households in Phnom Penh, the report also outlines valuable lessons to be learnt to improve future resettlement outcomes. Disclosure of resettlement plans and meaningful consultation on these ahead of any relocation would significantly help to prevent the kind of resettlement failures the Project has to date suffered from by strengthening transparency, information disclosure, and dialogue. In addition, participatory development of income restoration programmes and their commencement prior to relocation would allow Affected Households a greater sense of ownership of the situation, thus also contributing to better outcomes.

“We sincerely hope the Project’s implementers and funders will take our recommendations on board,” said Ee Sarom. “The report outlines valuable lessons to be learnt for future resettlement under the Railways Rehabilitation Project, but also provides concrete recommendations for improving resettlement outcomes in Cambodia more generally.”

 

Media Contacts:

 

Ee Sarom, Programmes Coordinator, +855 12 836 533, sarom@teangtnaut.org

Nora Lindstrom, Programme Development Manager, +855 15 552 805, nora@teangtnaut.org

Sok Lida, Research Project Manager, +855 12 544 230, da@teangtnaut.org