សហគមន៍​ផ្លូវ​រថភ្លើង​រក​អន្តរាគមន៍​ពី​បរទេស​ទប់ស្កាត់​ការបណ្តេញចេញ​​

ប្រភព៖  VOD ដោយ៖​ ថោ ស៊ីណា​​ | ថ្ងៃចន្ទ ទី11 ឧសភា 2015,

សហគមន៍​ផ្លូវ​រថភ្លើង​ចំនួន៨ ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ រក​អន្តរាគមន៍​ពី​ស្ថានទូត​បរទេស​មួយ​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ការបណ្តេញ​ចេញ​ទាំង​បង្ខំ ក្រោម​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​ ។
​ការស្វែងរក​អន្តរាគមន៍​នេះ ដោយ​ពួកគេ​ធ្វើ​ស​ន្និសីទ​សារព័ត៌មាន​មុខ​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន​ប្រចាំ​កម្ពុជា ដើម្បី​ដាក់​លិខិត​ទៅ​ស្ថានទូត​នៅ​ថ្ងៃ​ទី១១ ខែឧសភា​នេះ ​។

​តំណាង​សហគមន៍​ទូល​សង្កែ​ពីរ លោក ឡុង ច័ន្ទ​ឌី អះអាងថា ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី មិន​ធ្វើ​តាម​ពាក្យ​សម្តី​របស់​ដែល​ខ្លួន​បាន​សន្យា​ជាមួយ​ប្រជា​សហគមន៍​ផ្លូវ​រថភ្លើង ដែល​ថា​នឹង​ផ្តល់​ព័ត៌មាន​លម្អិត​ពីរ​គម្រោង​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ពលរដ្ឋ ទាក់ទង​នឹង​គម្រោង​សាងសង់​ផ្លូវ​រថភ្លើង​នេះ​ទេ ​។ លោកថា លោក​ស្នើ​ឲ្យ​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន ជំរុញ​ឲ្យធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី​នៅ​ទីក្រុង​ម៉ា​និល​ប្រទេស​ហ្វីលីពីន ដាក់​សម្ពាធ​លើ ADB ប្រចាំ​កម្ពុជា​ផ្ដល់​ព័ត៌មាន​លម្អិត​ពី​គម្រោង​ផ្លូវ​ដែក ​ដែល​បាន​សន្យា​ជាច្រើន​ដង​ជាមួយ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ ។

​ប្រជា​សហគមន៍​ម្នាក់ទៀត គឺ​អ្នកស្រី នី សន្តោស ឲ្យដឹងថា អ្នកស្រី​ខ្លាច​ការអភិវឌ្ឍ​នេះ នឹង​ធ្វើឲ្យ​អនាគត​របស់​អ្នកស្រី និង​អនាគត​ពលរដ្ឋ​តាម​ដងផ្លូវ​រថភ្លើង​នេះ មាន​វាសនា​ដូច​អ្នក​បឹងកក់ និង​បុរី​កីឡា​ជាដើម​ ។

​មន្ត្រី​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន លោក ប៉ា​លែ​ន​ស្សា សន្យា​ជាមួយ​ពលរដ្ឋ​នៅ​មុខ​ស្ថានទូត​នោះ​ថា លោក​នឹង​ដាក់​លិខិត​របស់​ពលរដ្ឋ​ទៅ​ទី​ស្នាក់​កណ្តាល​របស់​ធនាគា​រ ADB បន្ទាប់ពី​ក្រុម​ការងារ​លោក បកប្រែ​លិខិត​នោះ​ពី​ភាសា​ខ្មែរ​ទៅ​ភាសា​អង់គ្លេស​រួចរាល់ ​។

​អ្នកគ្រប់គ្រង​បច្ចេកទេស​ស៊ើបអង្កេត​នៃ​អង្គការ​លីកាដូ លោក អំ សំអាត ថ្លែងថាពលរដ្ឋ​នៅ​ផ្លូវ​រថភ្លើង​នោះ​អស់ជំនឿលើ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា និង​ធនាគារ ADB​ ប្រចាំ​នៅ​កម្ពុជា​ហើយ ទើប​ស្វែងរក​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី ADB នៅ​ក្រៅប្រទេស ។

តាម​សេចក្តីថ្លែងការណ៍​រួម​ ដែល​បានដាក់​ជួន​ស្ថានទូត​ហ្វីលីពីន​នៅថ្ងៃនេះ អ្នក​តវ៉ា​បាន​ចោទ​ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ថា​ជា​ដើមហេតុ​មួយ​ក្នុងចំណោម​ដើមហេតុ​ជាច្រើន ដែល​បង្ក​ឲ្យមាន​ការអភិវឌ្ឍផ្លូវរ​ថ​ភ្លើង​នេះ ព្រោះ​ធនាគារ​នេះ​ជា​អ្នក​ធានា​ផ្តល់​ប្រាក់​កម្ចី​ដល់​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ ។ គម្រោង​ស្តារ​ផ្លូវ​រថភ្លើង​នេះ បង្កការភ័យខ្លាច​ដល់​ពលរដ្ឋ​ជាង ៣០០០​គ្រួសារ ៕​

Advertisements

អ្នក​បណ្តេញ​ពី​ផ្លូវ​រថភ្លើង​មាន​ ជីវភាព​កាន់​តែ​លំបាក

ដោយ Sean Teehan និង ឆាយ ចន្ទនីដា ភ្នំពេញប៉ុស្ដិ៏ ថ្ងៃទី០៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៣

130606_08

ស្ត្រី​ដែល​ត្រូវ​បណ្តេញ​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​នៅ​ក្បែរ​ផ្លូវ​រថ​ភ្លើង​ក្នុង​ខណ្ឌ​ឫស្សី​កែវ​ នៅ​ឯទី​កន្លែង​ តាំង​​ទី​លំនៅ​ថ្មី ក្នុង​ភូមិ​ត្រពាំង​អញ្ចាញ​ពី​ចុង​ឆ្នាំ​មុន​​​​។ រូបថត ផា លីណា​

ភ្នំពេញៈ ចាប់​តាំង​ពី​គម្រោង​ជួស​ជុល​ផ្លូវ​រថភ្លើង​កម្ពុជា​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ក្នុង​ ឆ្នាំ ២០១១ មក​បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​អ្នក​ស្រី យឿង ភារុណ ផ្លាស់​ទីលំនៅ​ពី​ផ្ទះ​របស់​អ្នក​ស្រី ក្នុង​ខណ្ឌ​ឫស្សីកែវ ទៅ​ត្រពាំង​អញ្ចាញ​មក​នោះ អ្នក​ស្រី និង​ប្តី​ពុំ​អាច​ធ្វើ​ការ ឬ​ប្រកប​មុខ​របរ​អ្វី​បាន​សោះ​ឡើយ។

អ្នក​ស្រី ភារុណ បាន​ប្រាប់ ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ពុធ​ថា៖ « កាល​ពី​មុន ខ្ញុំ​លក់​ខោ​អាវ​ជជុះ នៅ​ផ្សារ​ទួលសង្កែ ហើយ​ប្តី​ខ្ញុំ​ជា​ជាង​ឈើ​ប៉ុន្តែ​នៅ​ទី​នេះ យើង​ឈប់​ទៅ​លក់​ដូរ ឬ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ទៀត​ហើយ​ព្រោះ​វា​នៅ​ឆ្ងាយ​ពេក​។ យើង​ត្រូវ​ចំណាយ​ប្រាក់​ប្រហែល ៣០០០០ រៀល (៧,៥ ដុល្លារ​អាមេរិក) លើ​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ យើង​មិន​មាន​លទ្ធភាព​ទេ​»។​ឥឡូវ​នេះ គ្រួសារ​របស់​អ្នក​ស្រី​ភារុណ ជំពាក់​បំណុល​គេ​ជាង ៤០០០ ដុល្លារ ហើយ​អ្នក​ស្រី ភារុណ ត្រូវ​បាន​មន្រ្តី​ខណ្ឌ​ពោធិ៍​សែន​ជ័យ​ហៅ​ទៅ​សាក​សួរ ៦ លើក​មក​ហើយ​ដោយ​សារ​តែ​ការ​បង់​ប្រាក់​យឺត​យ៉ាវ។ អ្នក​ស្រី ភ័យ​ខ្លាច​ថា អ្នក​ស្រី​អាច​នឹង​ជាប់​គុក។

យោង​តាម​របាយ​ការណ៍​ថ្មី​មួយ​របស់​សមាគម​ធាង​ត្នោត ជា​ទីភ្នាក់ងារ​មិន​មែន​រដ្ឋាភិបាល ដែល​ផ្តោត​លើ​លំនៅដ្ឋាន​ក្នុង​ទីក្រុង បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​អ្នក​ស្រី ភារុណ និង​ប្តី​របស់​អ្នក​ស្រី​ជា​គ្រួសារ​មួយ​នៃ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ប្រហែល ១៤៣ គ្រួសារ ដែល​បាន​ផ្លាស់​ទី​លំនៅ​តាម​បណ្តោយ​ផ្លូវ​រថភ្លើង ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ ទៅ​តាំង​ទីលំនៅ​ថ្មី​នៅ​ភូមិ​ត្រពាំង​អញ្ចាញ​ដែល​មាន​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ២០ គីឡូម៉ែត្រ ពី​ភ្នំពេញ​។​យោង​តាម​របាយ​ការណ៍​ចុង​ក្រោយ របស់​សមាគម​ធាង​ត្នោត ប្រជាជន​ដែល​ជ្រើស​រើស​ស្វែង​រក​កន្លែង​ស្នាក់​នៅ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ក្នុង​ ទីក្រុង មាន​ជីវភាព​ល្អ​ប្រសើរ​ជាង​អ្នក​ដែល​ផ្លាស់​ទៅ​រស់​នៅ​ភូមិ​ត្រពាំង​អញ្ចាញ។

លោក Nora Lindstrom អ្នក​គ្រប់​គ្រង​កម្មវិធី​នៅ​សមាគម​ធាង​ត្នោត និង​ជា​សហ​អ្នក​និពន្ធ​របាយ​ការណ៍​នេះ​បាន​ថ្លែង​ថា៖ «​នេះ​ជា​បរាជ័យ​នៃ​ការ​តំាង​ទីលំនៅ​ថ្មី​។ ជា​អកុសល​វា​ជា​រឿង​អាច​ព្យាករ​បាន​ទាំង​ស្រុង»។

យោង​តាម​គេហទំព័រ​របស់​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍ​អាស៊ី បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា គម្រោង​ដែល​ទទួល​មូលនិធិ​ចម្បង​ពី​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី និង​កម្មវិធី​ជំនួយ​ក្រៅ​ប្រទេស​របស់​រដ្ឋាភិបាល​អូស្រ្តាលី​នេះ មាន​គោល​បំណង​ជួស​ជុល ឬ​សាង​សង់​ឡើង​វិញ​នូវ​ខ្សែ​រថភ្លើង​ប្រហែល ៦៤១ គីឡូម៉ែត្រ។

សមាគម​ធាង​ត្នោត បាន​ស្ទង់​មតិ​ប្រជាជន​សរុប ១៨៧ គ្រួសារ គឺ ៩១ គ្រួសារ រស់​នៅ​តាម​បណ្តោយ​ផ្លូវ​រថភ្លើង ដែល​អាច​បន្ត​នៅ​ទី​នោះ​៦៨ គ្រួសារ​ដែល​ផ្លាស់​ទី​ទៅ​ត្រពាំង​អញ្ចាញ​និង ២៨ គ្រួសារ ដែល​ត្រូវ​ចេញ​ពី​ផ្ទះ តែ​បាន​ជ្រើស​រើស​រក​កន្លែង​រស់​នៅ​នៅ​ក្រៅ​កន្លែង​តាំង​ទីលំនៅ​ថ្មី​នោះ​។ សមាគម​ធាង​ត្នោត​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ការងារ​បាន​ធ្លាក់​ចុះ​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​ដែល​ផ្លាស់​ទៅ​ ត្រពាំង​អញ្ចាញ​។ ៥៧ ភាគរយ​នៃ​គ្រួសារ​ទាំង​នោះ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​មាន​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​បាត់​បង់​ ការងារ​ចាប់​តាំង​ពី​មាន​ការ​ផ្លាស់​ទីលំនៅ​ថ្មី។ គ្រួសារ ១៤ ភាគរយ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ផ្លាស់​ទៅ​រស់​នៅ​ទីកន្លែង​ផ្សេង បាន​បាត់​បង់​ការងារ។

ទិន្នន័យ​ក៏​បាន​បង្ហាញ​ផង​ដែរ​ថា ចំណូល​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​ដែល​ផ្លាស់​ទៅ​រស់​នៅ​ត្រពាំង​អញ្ចាញ​បាន​ធ្លាក់​ ចុះ​ពី​ឆ្នាំ ២០១១ និង ២០១២ ដោយ​ចំនួន​ប្រជាជន​ដែល​រក​ចំណូល​តិច​ជាង ១៥០ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ​កើន​ឡើង​ដល់ ៨៩ ភាគរយ។ ៩៧ ភាគរយ​បាន​រាយការណ៍​ថា ពួកគេ​ខិត​ខំ​តស៊ូ ដើម្បី​បង់​សង​បំណុល។ ក្រុម​ប្រជាជន​ដែល​ផ្លាស់​ទី​កន្លែង​ផ្សេង​ទៀត គឺ​មាន​ចំនួន​កើន​ឡើង ៤៥ ភាគរយ ចំពោះ​អ្នក​ដែល​រក​បាន​ចំណូល​តិច​ជាង ១៥០ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ។ ៦១ ភាគរយ​បាន​រាយការណ៍​ថា បាន​ជួប​បញ្ហា​ក្នុង​ការ​បង់​សង​បំណុល។

លោក Eric Sidgwick នាយក​ប្រចាំ​ប្រទេស​នៃ​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី បាន​ឲ្យ​ដឹង​ក្នុង​សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​មួយ​ថា មាន​ការ​ជឿន​លឿន​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ស្ថានភាព​រស់​នៅ​របស់​អ្នក ​ភូមិ​នៅ​ត្រពាំង​អញ្ចាញ កាន់​តែ​ល្អ​ប្រសើរ​ឡើង ចាប់​តាំង​ពី​សមាគម​ធាង​ត្នោត​បញ្ចប់​ការ​ប្រមូល​ទិន្នន័យ។ សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​របស់​លោក Sidgwick បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា៖ «ទិន្នន័យ​ដំបូង​ពី​ខែ​មីនា ឆ្នាំ ២០១៣ ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ប្រជាជន ៤៤ គ្រួសារ​នៅ​ត្រពាំង​អញ្ចាញ​បាន​បង្ហាញ​ថា បំណុល​របស់​គ្រួសារ​ជា​មធ្យម​បាន​ថយ​ចុះ​មក​ត្រឹម ៨៧៥ ដុល្លារ​។ ប្រាក់​ចំណូល​គ្រួសារ​ជា​មធ្យម​បាន​កើន​ឡើង​ដល់ ៣៧៣,៦៧ ដុល្លារ​អាមេរិក»។

លោក Lindstrom ទទួល​ស្គាល់​ថា ការ​ខិត​ខំ​មួយ​ចំនួន​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ស្ថានភាព​នៅ​ត្រពាំង​អញ្ចាញ​ឲ្យ​ ល្អ​ប្រសើរ​ឡើង ដូច​ជា​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​ចំណេះ​ដឹង​ហិរញ្ញវត្ថុ​និង​ផែនការ​សាង​សង់​ មជ្ឈមណ្ឌល​សហគមន៍។ ប៉ុន្តែ ដោយ​សារ​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី បាន​បដិសេធ​មិន​បញ្ចេញ​ទិន្នន័យ​ជា​សាធារណៈ​ដែល​ពួកគេ​ប្រមូល​ក្នុង​របាយ​ ការណ៍ ការ​រីក​ចម្រើន​នោះ​នៅ​តែ​ជា​ចម្ងល់​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ចោទ​សួរ​នៅ​ឡើយ។

អ្នក​នាំ​ពាក្យ AusAID បាន​ឲ្យ​ដឹង​នៅ​ក្នុង​សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​ថា បើ​ទោះ​បី​ជា​រដ្ឋាភិបាល​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​ការ​តាំង​ទីលំនៅ​ ថ្មី របស់​ប្រជាជន​ខ្លួន​ក៏​ដោយ ក៏​ប៉ុន្តែ AusAID បាន​ខិត​ខំ​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​នឹង​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី និង​កម្ពុជា ដើម្បី​កែ​លម្អ​លទ្ធផល​សម្រាប់​ប្រជាជន​ដែល​តាំង​ទីលំនៅ​ថ្មី»៕​

Homeowners petition ADB

By Mom Kunthear and David Boyle, Phnom Penh Post May 21 2013

4_an_abandoned_rail_carriage

An abandoned rail carriage used as a playground for children living near the railway in Phnom Penh in 2012. Photograph: Vireak Mai/Phnom Penh Post

The occupants of 90 Phnom Penh households whose homes were partially or completely dismantled to make way for the Railway Rehabilitation Project partly funded by the ADB have demanded the bank offer them fair compensation.

In a letter submitted to the Inter-Ministerial Resettlement Committee, the ADB, the National Assembly and the Ministry of Economy and Finance yesterday, the villagers argued they had been unfairly locked out of compensation due to technicalities despite valid claims.

Luy Im, a representative of 23 complainants from Toul Sangke A, said she received only $100 in compensation after the front of her house was destroyed in 2011 to accommodate the works.

“I need more compensation, but I don’t know how much. I spent a lot of money to repair my house since the front of my house was demolished when they expanded the railway,” she said.

Im said she went into significant debt making the repairs.

The complainants, who include six households from Phum III and 65 from Tapeang Anhchanh, want the IRC to intervene because their compensation requests through one avenue of the ADB’s accountability mechanism have been rejected on the grounds that they were accepted via another.

In other words, receiving limited compensation disqualified them from the larger sums other households have received.

It was unreasonable to expect that villagers could be aware of such complex technicalities, said Nora Lindstrom, program development manager at NGO Sahmakum Teang Tnaut.

“That raises the question of how are the villagers ever going to do this, how are they meant to know this type of stuff?” she said.

ADB country director Eric Sidgwick said in an email that the bank’s Compliance Review Panel was “reviewing resettlement issues including those related to compensation”.

“In the meantime, the households represented in the three letters received today have been advised to present their complaints through the Project’s Grievance Redress Mechanism,” he wrote.

“The OSPF has informed the IRC of the nature of the complaints and recommended that they review them in a similar fashion as was done in the earlier OSPF process.”

ពលរដ្ឋ​រង​ប៉ះ​ពាល់​គម្រោង​ស្តារ​ផ្លូវ​ដែក​ប្តឹង​ត​ទៅ IRC

មុំ គន្ធា ភ្នំពេញ ប៉ុស្ដិ៏ថ្ងៃទី ២១ ឧសភា ២០១៣

ភ្នំពេញៈ ប្រជា​ពលរដ្ឋ​៩០​គ្រួសារ​ដែល​ប៉ះ​ពាល់​ដោយ​គម្រោង​ស្តារ​ផ្លូវ​រថភ្លើង​ ស្ថិត​ក្រោម​ជំនួយ​ហិរញ្ញវត្ថុ​របស់​ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី និង​រដ្ឋាភិបាល​ប្រទេស​អូស្រ្តាលី បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្តឹង​ទៅ​គណៈ​កម្មការ​ដោះស្រាយ​ផល​ប៉ះពាល់​ថ្នាក់​អន្តរ ក្រសួង​(IRC) ធនាគារ​អភិវឌ្ឍន៍​អាស៊ី និង​រដ្ឋសភា​ដើម្បី​សុំ​អន្តរាគមន៍​ផ្តល់​ប្រាក់​សំណង​បន្ថែម ចំពោះ​ការ​បណ្តេញ​ចេញ។

អ្នក​ស្រី លុយ អ៊ីម តំណាង​ដើម​បណ្តឹង​មក​ពី​ទួល​សង្កែ​បាន​និយាយ​ថា តំណាង​មក​ពី​សហគមន៍​ចំនួន​បី​គឺ​សហគមន៍​ត្រពាំង​អញ្ចាញ​មាន​ចំនួន​៦៥ គ្រួសារ ភូមិ​២៣​ចំនួន​៦​គ្រួសារ​និង​ទួល​សង្កែ​១៩​គ្រួសារ​បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្តឹង​ ទៅ​ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច និង​ហិរញ្ញវត្ថុ​ពី​ព្រោះ​អ្នក​ស្រី ទទួល​បាន​សំណង​តែ​ជាង​១០០​ដុល្លារ​ដែល​ផ្ទះ​របស់​អ្នក​ស្រី ត្រូវ​បាន​គេ​កាត់​ដាច់​ចំ​ពី​មុខ​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១១ ព្រោះ​វា បាន​ប៉ះ​ពាល់​ផ្លូវ​ដែក​។

អ្នក​ស្រី​បាន​បញ្ជាក់​ថា​៖«​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ការ​សំណង​ច្រើន​ជាង​នេះ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ មិន​ដឹង​ថា ប៉ុន្មាន​ទេ​។ ខ្ញុំ បាន​ចំណាយ​ប្រាក់​ច្រើន​ដើម្បី​ជួស​ជុល​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ ចាប់​តាំង​ពី​ផ្នៃក​ខាង​មុខ​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ ត្រូវ​បាន​គេ​វាយ​កម្ទេច នៅ​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ពង្រីក​ផ្លូវ​ដែក​ពួក​គេ​បាន​ទទួល​យក​ពាក្យ​បណ្តឹង​របស់​ យើង​ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​មិន​បាន​សន្យា​ជួយ​ពួក​យើង​ទេ​»។

យោង​តាម​សេចក្តី​ប្រកាស​រួម​មួយ​របស់​សមាគម​ធាង​ត្នោត និង​អង្គការ​សមធម៌​កម្ពុជា បាន​និយាយ​ថា ពួក​គេ​ត្រូវ​រងគ្រោះ​ដោយ​សារ​គម្រោង​នេះ​មិន​ទទួល​បាន​សំណង​ត្រឹម​ត្រូវ ដូច​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ផែនការ​ដោះស្រាយ​របស់​គម្រោង​។

លោក អៀង វុទ្ធី នាយក​ប្រតិបត្តិ​នៃ​អង្គការ​សមធម៌​កម្ពុជា បាន​ថ្លែង​ថា IRC នឹង​ចាត់​ការ​ឲ្យ​បាន​ហ្មត់ចត់​លើ​បណ្តឹង​ថ្មីៗ​ទាំង​នេះ​ប្រកប​ដោយ​ យុត្តិធម៌ តម្លាភាព និង​សមធម៌​៕

Funded by AusAID, CUFA enters the Spin Game

Credit Union Foundation Australia (CUFA) has posted an article on their website extolling how households evicted from the railways are pleased with their new legal shelters. CUFA recently signed an agreement with AusAID for an unspecified amount to provide financial literacy training to households relocated as part of the ADB and AusAID funded railways rehabilitation project. The logic seems to be that affected households are in debt not because low compensation rates and badly planned relocation, but because they don’t know how to manage their finances. You can read CUFA’s article here.

PP Post: Railway Evictees Step Up Fight

Chay Channyda, Phnom Penh Post, Apr. 9, 2012

Evictees of the national railway rehabilitation project are stepping up pressure on the Asian Development Bank, submitting a petition to the funder today about violence at the relocation site a week after a similar complaint on livelihoods was filed.

120409_06aEvictees strike in front of ADB in Phnom Penh. Photo by Heng Chivoan.

Ros Bopha, representative of about 160 families relocated to Por Sen Chey district’s Trapaing Anchang village, said clashes on Thursday between residents of the area and the evictees had injured nine – two seriously.

Village chief Chan Sinara had been angered when evictees invited doctors from rights group Licadho without informing him, she said.

He had banned the doctors from visiting villagers and used inappropriate words towards Ros Bopha, she added.

“That night he was drunk and holding an AK [47] rifle, threatening to shoot me at my house, but luckily, villagers sent me to hide.”

“I want ADB to know people living here are not provided with security and our living standard is worse [than at the original location],” she said.

The evictees also planned to lobby senior authorities to replace Chan Sinara as chief because he did not work on behalf of the villagers, she said.

Families displaced by the rehabilitation of the Phnom Penh portion of the beleaguered US$143 million project last week petitioned ADB president Haruhiko Kuroda for help creating jobs and developing infrastructure at the relocation site.

Chan Sinara could not be contacted yesterday but Ros Vanna, Trapaing Krasaing commune chief, said the dispute was a headache for local authorities.

“They [evictees] are newcomers and always make problems,” he said, before hanging up.

Authorities in Banteay Meanchey province’s Poipet town issued a notice on March 27 giving those who lived on the tracks 10 days to move.

ADB officials could not be reached for comment yesterday, but an ADB spokesperson told the Post on Friday that areas designated for relocation would have adequate infrastructure.

“The plot of land will have basic amenities, such as access roads, water, electricity, latrine and sewage system with water and electricity connected free of charge,” the spokesperson said.

STT publishes new report featuring stories of women at the Phnom Penh railways relocation site

Tarpaulin tent at the Trapeang Anchang relocation site in Phnom Penh's Por Senhcey district in September 2011

Facts and Figures #20, entitled Railways Relocation in Phnom Penh: Six Women Tell Their Stories, was published by local urban NGO Sahmakum Teang Tnaut on Apr. 2. Featuring the direct narratives of six elderly women, many of them widows, relocated from their homes along Phnom Penh’s railway tracks to Trapeang Anchang relocation site some 20-25km away, the publication begs the question of whether the ADB’s assurances that all sites are equipped with basic services and an income-restoration programme is provided ahead of relocation really holds true. You can access the publication here: FF20_Railways Relocation in PP.

BABC: Rehabilitation of the Cambodian Railway is Impoverishing Affected Families

PRESS RELEASE

Rehabilitation of the Cambodian Railway is Impoverishing Affected Families

February 13, 2012

A problematic aid project in Cambodia has violated the rights of affected people and left many families mired in debt and deeper poverty, Bridges Across Borders Cambodia (BABC) said in a report released Monday.

The report, DERAILED, reviews the resettlement process and impacts of the Rehabilitation of the Cambodian Railway Project, which aims to restore the country’s 650 kilometres of railway infrastructure.

The project, financed mainly by development assistance from the Asian Development Bank (ADB) and the Government of Australia, stands to affect around 4164 families who live alongside the dilapidated railway tracks. At least 1200 families are required to relocate in order to make way for the project. A joint venture of the Australian firm Toll Holdings and the Cambodian firm Royal Group secured a 30-year concession to operate the refurbished railways.

BABC has closely monitored the resettlement process since early 2010 and interviewed more than 200 affected households to ascertain the extent to which the Railway Rehabilitation Project has complied with the ADB safeguard policy and international law obligations.

“Our principal finding is that the resettlement process for this project has fallen well short of ADB’s policy requirements and basic human rights obligations,” said BABC Executive Director David Pred.

“These requirements are critical to ensuring that the rights of people who are displaced by development projects are upheld throughout the resettlement process and that their lives are not made worse off as a result,” he added.

The report found that meaningful consultation with affected households on resettlement options and information disclosure on compensation entitlements was precluded by an atmosphere of intimidation and coercion. The result is that many families have been forced to accept very low compensation, which has led to deterioration in their living conditions.

Some families have been left unable to reconstruct adequate housing that meets minimum standards under international law, which amounts to a serious violation of human rights.

None of the five Project-sponsored resettlement sites were fully prepared with basic services and facilities when resettlement commenced, causing considerable hardship to resettled families. Lack of access to safe, sufficient and affordable water has been a particular concern.

Resettlement sites are located far away from people’s original homes and places of business, with minimal opportunities to generate new income. Despite the known risk of income reduction or joblessness upon resettlement, effective income restoration programs have not been implemented many months after resettlement.

The cumulative effect of inadequate compensation, increased expenses and reduced incomes on households has led the majority of the resettled families that BABC interviewed into unmanageable debt to private moneylenders, a common trigger for a downward spiral into destitution.

“It is unacceptable for the poorest citizens to be asked to pay the price of economic development, but it is scandalous that these costs should be borne by the poor for a project financed largely by international development agencies whose missions are to alleviate poverty,” said David Pred.

“Cambodian people appreciate international development assistance, but we want to see this aid prioritizing the poorest and most vulnerable people in society,” said BABC Program Manager Eang Vuthy.

“However, we have observed through our work with communities affected by the Railways project that their living conditions have gotten worse and worse since they have been resettled,” he added.

The risks of resettlement are well-known, but they can be prevented through smart planning backed up by sufficient resources and the implementation of safeguard policies, which are designed to protect people from the precise harms they are experiencing as a result of this project. When resettlement cannot be avoided for infrastructure projects such as this, it should be turned into a development opportunity for affected people.

“Far from shouldering the costs of the project, the families who are forced to give up their land, homes and communities should be entitled to share the benefits of the project so that their lives may be improved,” said David Pred.

“The ADB and AusAID must take urgent appropriate action, together with the Royal Government of Cambodia, to remedy the situation and bring this project into compliance with international law and ADB policies. Toll Holdings and Royal Group should also contribute a share of the revenues from freight operations to programs that directly benefit the affected people,” he said.

“We would like to see the private companies benefiting from this public investment give something back to the people who have given up so much to make this project possible,” said Eang Vuthy.

“That is not just corporate social responsibility, it is common decency,” he added.

*****************************************************************************

Additional Information

The report is available at the following link: http://www.babcambodia.org/derailed
An accompanying video is also available at: http://www.babcambodia.org/railways

Hard copies of the report are available at BABC’s offices in Phnom Penh, located at: #55 Street 101, Boeung Trabek, Phnom Penh, CambodiaThe report will also be presented at the event “Aid and Accountability: Safeguarding Rights in High-Risk Development Projects” at Monash University Law Chambers, 555 Lonsdale Street, Melbourne, Australia at 12:30pm on February 13th.

For more information, please contact:

David Pred, Executive Director
Email: david@babcambodia.org
Tel. in Australia: (+61) 487443807

Eang Vuthy, Development Watch Program Manager
Email: vuthy@babcambodia.org
Tel. in Australia: (+61) 418146603

*************************************************************************************************************************************************************************************************

Bridges Across Borders Cambodia is an international non-governmental organization working to support people’s action for social justice, inclusive development and human rights in Cambodia.